miércoles, abril 25, 2007

TERRAS FEBLES

A espada na Torre xa ninguen confesa a verdade; a malicia enche as bagoas dos meninhos que perderon sua mai 'os compases dos tambores do vento. Ninguen se fixou nela cando era area e a neboa que a asolagaba era escasa de represions politicas. Eu non estou aqui; ogalla ese galo cantara un gargallo de certidumbre, un despertar na terra prometida onde incluso os vermes desprenden rios de felicidade. Sempre seran as mesmas palabras se os sentimentos non se esvaecen; se a pedra e testemunha da sua inmortalidade.

"THE FACT IS THE FUCK"

A fucking foreigner flying and floating among freckles of fume, and the perfume from the ground is not enough for restoring one's hell. It doesn't smell like yesterday... it doesn't seem so... when the machines stop working and the city shut up its mouth. Your hair made from hemp, your greenish existence that was mine, now, sleeps in the sitting room surrounded by dirty clothes. The bitch is getting nude, lying on my bed waiting for an useful purpose; my eyes closing the walls against the reason. The door shouldn't be open.

miércoles, octubre 11, 2006

DEFINICIONS EXEMPLARES: QUE E...UNHA CRITICA?

"Unha critica e unha opinion persoal desprendida da maior cantidade de prexuicios posibles, xa que de non ser asi o caracter constructivo desta perdese e convertese nunha opinion persoal infundamentada. Non se lle pode chamar critica a aquelo que facemos co obxectivo de promulgar unha realidade dende os nosos ollos sen contar cos dos demais, xa que esta debe conxugar todolos puntos de vista posibles para adquiri-lo anteriormente citado caracter constructivo e non incurrir nun acto de desprezo hacia os demais. As criticas educan a xente sen que nin sequera sexa necesario estar de acordo con elas. E non so iso, senon que con moita probabilidade, unha criticachea de realidades de moi diversa natureza sera moito mais aproveitable que aquela que pretende convertirse nunha realidade dogmatica. Mais desgraciadamente, este significado desta fermosa palabra parece que se esta a perder nestes tempos nos que supostos mesias intentan abordar cousas que non conhecen e que nin sequera se molestan en entender, soamente porque non comulgan coa realidade que intentan imponher a aqueles que non pensan, andan, visten, bailan ou foden a sua maneira. Que bonito e facil e dicirlle os demais como deben facer as cousas cando o unico que pretendemos e salvalos dese inferno no que viven! oh, si!! Un sintese deus detras dun boligrafo ou un teclado e un rato. Pero cando un descubre que os demais poden ser felices vivindo dun modo diferente o seu, facendo as cousas o reves, e inda asi non provocar dano algun nos que son diferentes a eles, acaba por reparar na inutilidade, na ineficacia e na insustanciabilidade de certo tipo de criticas telenovelescas. Por favor senhores...asegurense de falar do que saben sempre que sexan os demais os que os axudan a saber do que falan."

viernes, octubre 06, 2006

"PAPEL MOJADO"

"...Soy una hoja de papel...ahora mismo podria venir cualquiera de los que me rodean y arrugarme y mi destino seria caer en lo mas profundo de una papelera para luego ser quemada en medio de la basura maloliente...y seguramente mi alma no subiria al cielo del resto de los mortales...ni siquiera se me obsequiaria con la posibilidad de descender a los infiernos...acaso existen el cielo y el infierno de las hojas de papel?...ni siquiera tengo ni la menor idea de por que me planteo esto, si la verdad es que no poseo ningun pensamiento anterior mas alla de lo que contengo en forma de letras encadenadas...por que se que diablos es una letra?...podria deberse esto a que alguien esta manipulando mi superficie para que diga cosas que en principio no tendria que conocer siquiera?...da igual, suponiendo que es en un vertedero donde pienso recalar cuando ya nadie quiera leerme...pero hasta entonces...cual es mi mision aqui?...para que fui creada?...yo nunca pedi venir a este mundo, y sin embargo aquii estoy...pero eso no es lo peor de todo...lo que mas me fastidia son esas hojas que se superponen a mi existencia...no me dejan ver la luz del sol...ni siquiera me permiten el acceso a la oscuridad de la noche...y mi suenho siempre fue ver el hermoso contraste existente entre la penumbra y el escintileo de las estrellas...oh!...fijate!...de repente tengo suenhos...pero no se que hacer con ellos, ya que parece que son ellos los que me dominan a mi...espero no tener nunca uno de esos a los que llaman suenhos humedos pues la tinta podria correrse y entonces me olvidaaria de parte de lo que soy...que soy?...ah!, si, ya me acuerdo...una hoja de papel...pero parece ser que no tengo muy buena memoria...deberia empezar a apuntarme las cosas que pienso no sea que se me ocurra algo importante y cuando necesite acudir a ello no lo recuerde...un momento...comienzo a sentir cosas! por favor!!! no me mires ni me leas que me da verguenza!...es como si a cada letra que aparece a mayores me sintiese mas desnuda ante las miradas indiscretas de los que me circundan...ufff!...estoy empezando a sudar y creo que eso no es nada bueno dada mi naturaleza...necesito relajarme y volver a sentir que estoy sola, situada en el medio de la nada, sin nadie a quien explicar por que soy asi, ni por que en mi se contiene lo que se contiene...oh no!...un tipo me acaba de mirar de una manera muy extranha!...mmm...parece estar un poco colocado...me pregunto si tendra marihuana...aunque la verdad, creo que va a ser mejor no preguntarle no sea que no tenga papel y quiera utilizarme como envoltorio para sus propositos...ah si!...si que tiene papel, pues acabo de verlo liandose un pitillo...o quizas sea un porro?...mmm...creo que me acercare un poco mas para comprobarlo...quizas con un poco de suerte me gane unas caladas...aunque bien pensado...no...no recordaba lo vergonzoso de mi ser...me conformare con seguir mirando este arbol lleno de hojas tan verdes y humedas que por el momento no pueden ser como yo...de papel...que paradoja...ellas necesitan de la lluvia para continuar vivas, mientras que yo, por el contrario, me moriria si me expusiera a ella...sin embargo, es otro de mis suenhos favoritos...siento la lluvia caer sobre mi superficie mientras me voy deshaciendo lentamente al compas del tactac de las gotas...busco mi autodestruccion...porque prefiero hacerlo a mi modo antes de que otros lo hagan al suyo sin contar con mi opinion al respecto...al fin y al cabo, me busco a mi misma...y cuando me encuentre sera mi fin."